Szczelna powłoka pod płytkami

Myli się ten, kto twierdzi, że okładzina z płytek może być dobrą barierą dla wody. Nic podobnego. O szczelności decyduje to, co znajduje się pod płytkami, a więc płynne folie lub zaprawy hydroizolacyjne.

Hydroizolacja podpłytkowa, zwana też izolacją zespoloną, to wodoodporna warstwa układana na jastrychu przed montażem płytek ceramicznych. Skutecznie zabezpiecza konstrukcję przed wodą, która mogłaby przeniknąć przez okładzinę z płytek. Hydroizolację wykonuje się z płynnej folii lub dwuskładnikowej zaprawy, a w newralgicznych miejscach wzmacnia pasami specjalnej taśmy. Podpłytkowa powłoka izolacyjna ma zazwyczaj grubość 1,5–2 mm. Jest elastyczna, więc może być wykonywana na tzw. trudnych podłożach, narażonych na odkształcenia (np. podłogach ogrzewanych).  Hydroizolacja podpłytkowa często stanowi jeden z elementów systemu tarasowego lub balkonowego, złożonego z produktów umożliwiających poprawne wykończenie tych części budynku.

Łazienka dobrze zabezpieczona

Inwestorzy często zapominają o hydroizolacji podpłytkowej w łazienkach, pralniach,  kuchniach i innych miejscach, w których ryzyko zamoczenia okładziny ceramicznej jest bardzo duże. Nierzadko świadomie rezygnują z tego rodzaju ochrony, aby ograniczyć koszty wykończenia pomieszczeń. To poważny błąd, bo izolacji nie powinno zabraknąć. Nie trzeba jej rozprowadzać na wszystkich płaszczyznach przeznaczonych do przyklejenia płytek, jednak są miejsca, w których jej zastosowanie jest konieczne. Płynną folią, bo tak też nazywa się tego rodzaju masy uszczelniające, należy zabezpieczać przede wszystkim podłogi. Hydroizolacja powinna znaleźć się również na ścianach sąsiadujących z wannami, kabinami prysznicowymi oraz umywalkami. Podłoże pod nią musi być suche, zwarte, czyste i wolne od pyłu. Gładką powierzchnię należy najpierw zmienić w szorstką, a pylącą lub chłonną – zagruntować preparatem Ceresit CT 17. Masę CL 51 przed użyciem trzeba wymieszać w wiaderku. Nanosi się co najmniej dwie jej warstwy o łącznej grubości nie mniejszej niż 1 mm. Po rozprowadzeniu pierwszej należy odczekać, aż powłoka wyschnie (trwa to ok. 1,5 h) i dopiero wtedy nakładać kolejną. Pierwszą warstwę zawsze nanosi się pędzlem, drugą można już rozprowadzać wałkiem. Po upływie 4 godzin od wykonania hydroizolacji jest możliwe przystąpienie do przyklejania płytek.

Taśma wzmacniająca do elastycznych powłok

Ceresit CL 152 to taśma, która wzmacnia hydroizolację w miejscach szczególnie narażonych na naprężenia. Umieszcza się ją wzdłuż wewnętrznych narożników, tam, gdzie powierzchnie pionowe łączą się z poziomymi – na krawędziach. Powinna się ona pojawić również wzdłuż szczelin dylatacyjnych i w miejscach przechodzenia rur przez ściany lub podłogi. Może być stosowana zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynków. Taśmę umieszcza się między kolejnymi warstwami mas uszczelniających. Zaraz po naniesieniu jednej warstwy docięty fragment taśmy wkleja się w masę i natychmiast nakłada warstwę następną. W przypadku dylatacji taśmę rozwija się symetrycznie wzdłuż szczeliny i wciska w nią częściowo. Dzięki temu będzie mogła się swobodnie odkształcać.

Szczelny taras

Wodoodporność tarasu w dużej mierze zależy od jego konstrukcji. Aby woda mogła swobodnie z niego spływać, konieczne jest wykonanie warstwy spadkowej o nachyleniu 2% oznacza to 2 cm spadku na każdy 1 m.b. Taras należy kształtować już na poziomie płyty stropowej. Do jej przygotowania używa się zaprawy szybko twardniejącej Ceresit CN 83, nakładanej warstwą o grubości od 5 do 30 mm, lub zaprawy Ceresit CN 87. Z podłoża należy wcześniej usunąć zabrudzenia i cienką warstwę mleczka cementowego (poprzez skuwanie oraz czyszczenie stalową szczotką). Następnie przystępuje się do odkurzenia i obfitego zwilżenia wodą. Właściwe połączenie zaprawy z betonem zapewnia warstwa kontaktowa. Przygotowuje się ją z tej samej zaprawy, ale rozrobionej wodnym roztworem emulsji Ceresit CC 81. Tak przygotowaną masę, mającą konsystencję gęstej śmietany, nakłada się na podłoże pędzlem lub szczotką. Warstwie spadkowej należy zapewnić tzw. wilgotne warunki dojrzewania, np. poprzez zraszanie wodą i okrycie folią. Na tym etapie wykonuje się niezbędne obróbki blacharskie wokół krawędzi balkonu lub tarasu. Polecamy używać do tego wkrętów w plastikowych dyblach. W podłożu osadza się je za pomocą uszczelniacza poliuretanowego CS 29.  Miejsca styku obróbek blacharskich z innymi materiałami maluje się środkiem gruntującym i posypuje piaskiem kwarcowym. Po wykonaniu tych czynności przychodzi pora na hydroizolację. W systemie tarasowym Ceresit składa się ona z dwóch niezależnych, elastycznych warstw:

izolacji głównej – samoprzylepnej membrany izolacyjnej Ceresit BT 18, izolacji podpłytkowej – elastycznej, dwuskładnikowej powłoki wodoszczelnej Ceresit CR 166. Trzy dni po uformowaniu spadku z zaprawy CN 83 można przystąpić do kolejnych prac. Przed ułożeniem hydroizolacji głównej podłoże trzeba zagruntować asfaltową emulsją anionową BT 26 (można ją nanosić na wilgotne podłoże). Do zagruntowanej warstwy spadkowej mocuje się izolację przeciwwodną z membrany samoprzylepnej BT 18, która pełni również funkcję paroizolacji. Wyprowadza się ją na obróbki blacharskie, a także na ściany sąsiadujące z nawierzchnią tarasu, do wysokości 20–30 cm ponad zakładaną powierzchnię okładziny ceramicznej. W przypadku tarasów usytuowanych nad ogrzewanym pomieszczeniem na membranie układa się dodatkowo matę drenażową. Na niej z kolei umieszcza się izolację termiczną z materiału odpornego na zawilgocenie (zaleca się płyty z polistyrenu ekstrudowanego XPS). Taką termoizolację trzeba od góry zabezpieczyć warstwą odsączającej włókniny poliestrowej o gramaturze 200–300 g/m³. Niezbędna jest także tzw. warstwa dociskowa (jastrych), która musi mieć grubość przynajmniej 45 mm. Na jastrychu nie wolno formować spadku, gdyż w każdym miejscu musi mieć on jednakową grubość. Należy podzielić go szczelinami dylatacyjnymi na pola o powierzchni 20–25 m², stanowiące prostokąty o stosunku boków od 1:1 do 1:2. W szczeliny dylatacyjne wciska się polipropylenowy sznur, będący oparciem dla izolacji z uszczelniacza poliuretanowego CS 29. Przed rozprowadzeniem izolacji podpłytkowej trzeba przytwierdzić kolejne obróbki blacharskie – również na zewnętrznych krawędziach tarasu. Mocuje się je na powierzchni jastrychu, pamiętając, że jego warstwa musi być odsunięta od ścian sąsiadujących z nawierzchnią tarasu. Po upływie trzech dni można ułożyć hydroizolację podpłytkową w postaci elastycznej powłoki CR 166. Podłoże najpierw delikatnie zwilża się wodą. Również wodą rozcieńcza się emulsję (2 l na pojemnik), a następnie dosypuje zaprawę, powoli mieszając. Po uzyskaniu gęstej masy należy zrobić pięciominutową przerwę i ponownie wymieszać. Po kolejnej pięciominutowej przerwie konieczne jest ponowne zamieszanie masy, która w tym momencie staje się gotowa do użycia. Stosując agregat natryskowy, nanosi się tylko jedną warstwę masy. W przypadku prac ręcznych pierwszą warstwę aplikuje się pędzlem ławkowcem, a drugą – aplikujemy pędzlem lub pacą, pamiętając, by rozprowadzać ją prostopadle w stosunku do warstwy pierwszej (na krzyż). Maksymalna grubość każdej z warstwto1,5mm. Na styku balkonu ze ścianą i obróbką blacharską warstwę izolacji podpłytkowej trzeba wzmocnić elastyczną taśmą Ceresit CL 152. Po trzech dniach od ułożenia hydroizolacji podpłytkowej można rozpocząć montaż okładziny.

Rekomendowane produkty

CL 51 Express – jednoskładnikowa, bezrozpuszczalnikowa masa przeciw- wilgociowa w postaci płynnej folii izolacyjnej gotowej do nanoszenia. Wykonuje się z niej tzw. izolację podpłytkową. Jest trwale elastyczna i wodoodporna. Może być stosowana na podłożach ogrzewanych. Nie powinno się jej wykorzystywać do izolacji przegród tam, gdzie woda wywiera parcie hydrostatyczne (baseny, fundamenty przy wysokim poziomie wód gruntowych).

CR 166 – dwuskładnikowa powłoka wodoszczelna do wykonywania hydroizolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych. Uzyskuje się ją z połączenia zaprawy (składnik 1) i roztworu (składnik 2). Zapewnia wodoszczelność. Jest elastyczna i mrozoodporna. Kryje rysy w podłożu nieprzekraczające 1 mm. Może być używana do zabezpieczania konstrukcji żelbetowych narażonych na korozję.

CL 152 – elastyczna taśma z termoplastycznego elastomeru powleczonego obustronnie flizeliną polipropylenową. Wykorzystywana do dylatacji i wzmacniania newralgicznych miejsc podczas wykonywania izolacji podpłytkowej. Stosowana podczas układania okładzin ceramicznych lub kamiennych we wnętrzach (łazienki, pralnie, natryski) albo na zewnątrz (balkony, tarasy, schody wejściowe). Jest wodoszczelna i odporna na rozciąganie. Nie szkodzi jej kontakt z alkaliami, dzięki czemu jest odporna na starzenie. Stosuje się ją jako produkt uzupełniający podczas wykonywania powłok wodoszczelnych CL 50, CL 51 i CR 166 oraz uszczelniających CR 90. W sprzedaży dostępne są rolki o długości 10 lub 50 m. Taśma ma szerokość 12 cm.