W ostatnich dziesięcioleciach obserwujemy systematyczny szybki rozwój nowych form architektonicznych. Dotyczy to obiektów użyteczności publicznej, biurowych, jak i budynków jednorodzinnych. Możliwości zróżnicowania brył i elewacji podnoszą atrakcyjność budynku. Przyczyniają się jednak do wzrostu ilości tzw. „trudnych miejsc”, gdzie rozwiązania technologiczne należy kształtować z dużym profesjonalizmem i pod szczególnym nadzorem. Coraz częściej pojawiają się także elewacje, na których obok wypraw tynkarskich, wprowadzane są elementy okładzin kamiennych, drewnianych itp. Na każdym etapie procesu budowlanego należy pamiętać, że dla właściciela jednym z najważniejszych parametrów decydujących o wyborze rozwiązań będzie w przyszłości trwałość eksploatacyjna. Dotyczy ona nie tylko konstrukcji budynku, instalacji i elementów wyposażenia oraz wykończenia, ale w dużej mierze także trwałości elewacji. Atrakcyjna elewacja, jej kolorystyka, indywidualność form przestrzennych i wykończenia są przecież wizytówką obiektu i w dużej mierze świadczą o jego atrakcyjności oraz wartości.

Już na etapie projektowania i wykonawstwa powinna odbyć się analiza stopnia zagrożenia powierzchni elewacji przez mikroorganizmy. Użyte materiały powinny być adekwatne do wyników analizy i zabezpieczać elewację na miarę występujących zagrożeń. Takie podejście wraz z dotrzymaniem zaleceń na etapie eksploatacji, pozwoli cieszyć się formą i kolorytem elewacji przez długie lata.

Na czym polega problem?

W ostatnich latach coraz częściej spotykamy się z przypadkami porażenia mikrobiologicznego powierzchni ele- wacji. Pojawiają się na niej rozległe powierzchnie o różnorakim kolorycie zabarwień, z czasem rozprzestrzeniając się na przyległe budynki. Zjawisko to poza bezdyskusyjnie negatywnym wpływie na estetykę elewacji, niesie za sobą również zagrożenie jej powolnej degradacji. Dotyczy ono w różnym stopniu odmiennych typów elewacji, tynków tradycyjnych i powłok malarskich, powierzchni tynków ukła- danych na systemach ociepleń, w skraj- nych przypadkach nawet elewacji krytych sidingiem oraz stalą.

Kim są nieproszeni goście?

Na tynkach i murach budynków mogą występować grzyby rozkładu pleśniowego, określane czasem mianem: grzyby – pleśnie należące do klas: Zygomycotina, Ascomycotina lub Deuteromycotina. W Europie środkowo-wschodniej dotyczy to ok. 20 gatunków grzybów rozkładu pleśniowego. Rozwijają się one na powierzchni elewacji tworząc kolorowe naloty grzybni (czerwone, zielone, brunatne, czarne). Źródłem pożywienia są dla tych grzybów organiczne materiały i cząstki w tynkach i farbach – w tym dodatki i zanieczyszczenia wszelkiego rodzaju – oraz osiadający na powierzchni elewacji kurz.

Z kolei glony, w stosunku, do których często używa się ich łacińskiej nazwy – algi (Algae), tworzą liczną grupę roślin rozwijających się w środowiskach wodnych i lądowych, podlegających stałemu lub okresowemu zawilgoceniu. Są organizmami zielonymi, które dzięki zawartości chlorofilu wykazują zdolność syntezy związków organicznych. Z podłoża pobierają wodę i sole mineralne. Obok trudnych do usunięcia zielonych plam mogą powodować powierzchniową korozję materiałów, działając na nie wydzielanymi kwasami i innymi substancjami.

Do porażenia elewacji może dojść za pośrednictwem zarodników, których dziesiątki tysięcy unoszą się w powietrzu. Mikroorganizmy mogą rozwijać się jedynie w odpowiednim środowisku i korzystnych warunkach, takich jak: obecność pożywienia, odpowiednia wilgotność i temperatura, dostęp powietrza, ograniczony dostęp światła oraz właściwy odczyn środowiska. Oczywiście wymienione warunki należy brać pod uwagę łącznie, gdyż tylko razem wzięte tworzą środowisko stanowiące o rozwoju życia biologicznego.

Jak unikąć problemu?

Firma Henkel Polska Sp. z o.o. w pełni rozpoznała narastający problem z coraz częściej pojawiającym się obecnie na rynku zjawiskiem porażenia mikrobiologicznego.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom firma Henkel wprowadziła na rynek nową generację farb i tynków Ceresit. Skupiają one w swoich właściwościach wszelkie możliwe kombinacje czynników wpływających na podwyższenie ochrony przeciw porażeniu biologicznemu, a także innowacyjną formułę BioProtect. Formuła ta opiera się na kompleksowym zabezpieczaniu farb i tynków (akrylowych, silikonowych, silikatowych oraz silikatowo–silikonowych) przed skażeniem przez mikroorganizmy zarówno produktu w opakowaniu ("in can"), jak również wyprawy tynkarskiej po wbudowaniu produktu na elewacji budynku. Aby zapewnić kompleksową ochronę, w tynkach Ceresit zastosowano innowacyjne biocydy. Są to synergiczne mieszaniny trzech substancji aktywnych zamkniętych w mikrokapsułkach, które dzięki swojej formie i postaci lepiej zabezpieczają również przed zbyt intensywnym wymywaniem substancji czynnych.

Znacząco wydłuża to czas działania biocydu w powłoce i w związku z tym również minimalizuje jego uwalnianie do gleby czy wód powierzchniowych. Zestaw dodatków biobójczych został dobrany indywidualnie do każdego rodzaju tynku i farb, w taki sposób, aby zapewnić skuteczną ochronę w zależności od właściwości danego wyrobu (składu chemicznego, nasiąkliwości itp.).

Trwałość i skuteczność formuły Bioprotect potwierdzona została podczas profesjonalnych badań, wykonanych w komorze klimatycznej. Badanie i ocena przydatności wyrobów do stosowania, przeprowadzone zostało zgodnie z procedurami i wymogami ETAG 004. Testy trwające ponad miesiąc w pełni oddają około 25 lat eksploatacji systemu ociepleń podczas normalnego użytkowania w warunkach zewnętrznych. Mimo działania silnych czynników starzeniowych i wilgoci skuteczność zabezpieczenia tynków i farb Ceresit pozostała na wysokim poziomie co potwierdza trwałe działanie ochrony biocydowej oraz stopień zabezpieczenia przed wymywaniem substancji aktywnych.

Skuteczność ochrony tynków i farb Ceresit została przebadana również w renomowanym Zakładzie Fitopatologii i Mikologii. Wszystkie tynki i farby zostały także uznane przez Ministra Zdrowia za skuteczne i bezpieczne dla środowiska. Posiadają tym samym pozwolenia na obrót jako produkty biobójcze.

Henkel jako jedna z nielicznych firm chemii budowlanej obecnie działająca nie tylko na rynku polskim, ale także w Europie i na świecie, posiada zarejestrowaną formułę noszącą miano BioProtect o udokumentowanej skuteczności.

* na podstawie testów odpowiadających 25-letniej eksploatacji systemu zgodnie z ETAG 004

Formułą BioProtect wzbogacone zostały:

Tynki akrylowe: Ceresit CT 60 , Ceresit CT 63, Ceresit CT 64,
Tynki silikatowo – silikonowe: Ceresit CT 174, Ceresit CT 175
Tynki silikatowe Ceresit CT 72 i Ceresit CT 73,
Tynki silikonowe Ceresit CT 74 i Ceresit CT 75
Farby akrylowe Ceresit CT 42 i Ceresit CT 44
Farba silikonowa Ceresit CT 48 i Ceresit CT 49 Silix XD®
Farba silikatowa Ceresit CT 54